Szkolenie z terapii FaceFormerSeminarium dla Państwa praktyki

Tło

Dlaczego dolegliwości często wracają

Dolegliwości szczęki, wędrujące zęby, napięty kark, chrapanie, dziecko oddychające przez usta. Diagnozy rozkładają się na wiele gabinetów, a kryjący się za nimi wzorzec jest naszym zdaniem zazwyczaj ten sam.

Dlatego trenuje się funkcje podstawowe – oddychanie, połykanie i równowagę głowy – a nie pojedynczy objaw. Jeśli ich współdziałanie przestaje odpowiadać porządkowi referencyjnemu, powstaje kompensacja, którą układ nerwowy z czasem zapisuje jako standard. Jeśli dolegliwość się zmniejsza, wynika to naszym zdaniem często ze skorygowanej funkcji.

1. Wzorzec odbiega od normy

   Często już w dzieciństwie, np. przez smoczek, butelkę lub nawyki. Typowe są oddychanie przez usta, nisko ułożony język lub zaburzona równowaga głowy.

2. Organizm kompensuje

   Kompensacja ulega automatyzacji. Pierwotny program pozostaje pod nią zachowany i można go wyuczyć na nowo.

3. Struktura się dostosowuje

   Zmieniają się podniebienie, ustawienie zębów i postawa. Nieużywane mięśnie tracą napięcie.

4. Dopiero potem objawy

   Moment pojawienia się i nasilenie zależą od tego, jak wyraźne jest zaburzenie, jak długo trwa kompensacja i ile lat ma dana osoba.

Każda z trzech funkcji wspiera pozostałe i jest przez nie wspierana.Dr Klaus-Jürgen Berndsen, „Trust the Triad” (w przygotowaniu)

Więcej o zasadzie działania przeczytają Państwo w artykule Jak działa terapia FaceFormer?

Bezpieczeństwo i dowody naukowe

Znać ograniczenia, rzetelnie oceniać

Dowiedzą się Państwo również, kiedy trening nie jest odpowiedni lub ma sens tylko jako uzupełnienie, oraz co faktycznie pokazują badania.

W pierwszych tygodniach często pojawiają się zmęczone mięśnie, ucisk na zęby, podrażniona błona śluzowa przy wieloletnim oddychaniu przez usta lub urządzenie wysuwające się w nocy z ust. Po krótkiej przerwie można kontynuować łagodniej, z mniejszą liczbą powtórzeń lub z FaceFormer ZERO. Dzieci poniżej 4. roku życia trenują wyłącznie pod fachowym nadzorem.

Do stanu badań podchodzimy rzeczowo. Randomizowane jest jedynie badanie hamburskie z udziałem 45 dzieci i nastolatków, w którym mierzono funkcje podstawowe¹. Ponadto istnieje recenzowana praca z Jeny z grupą porównawczą, obejmująca 187 osób z mięśniowo uwarunkowanym bólem szczęki². Poza tym dostępne są obserwacje pilotażowe i postery. Szczegółowo na faceformer.de

Z braku badania nie wynika, że dana zależność nie istnieje. Wynika jedynie, że nie została zbadana.

Źródła

1. Korbmacher HM, Schwan M, Berndsen S, Bull J, Kahl-Nieke B (2004). Evaluation of a new concept of myofunctional therapy in children. International Journal of Orofacial Myology 30:39-52. PMID 15832861. Źródło
2. Kopp S, Berndsen K, Berndsen S, Ifert F, Langbein U (2004). Initiale Therapie myogener Befunde im kraniomandibulären System mit einem konfektionierten intra-/extraoralen Trainingsgerät. Manuelle Medizin 42(1):55-62. Źródło